Profilo di PhittinanFFF_CUTE .๑۩۞۩๑. FFF_CUT...FotoBlogElenchiAltro Strumenti Guida

Phittinan Chantha

Professione
My pic  
Foto 1 di 6
La rete di amici di questo contatto è vuota o privata.

FFF_CUTE .๑۩۞۩๑. FFF_CUTE@HOTMAIL.COM

.·´¯`·->•••.♥.•:*´¨`*:•. . . . เ • อ • ฟ . . . .•:*´¨`*:•.♥.•••<-·´¯`·.
04 agosto

My friends

วันนี้เอารูปที่ถ่ายกับเพื่อนๆ ที่คณะ มาให้ดูงับ
ถ่ายกันในห้องแลป หลังจากเรียนแลปเสร็จอ่า
เท่าที่เห็นก็คือ
คณะนี้ไม่ค่อยชอบถ่ายรูปกันเลยยยยยยยยยย
อิอิอิ
ไปดูรูปเลยละกันนะ
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
วันนี้ หมดละครับ
ช่วงนี้จะเป็นช่วงโพสรูปให้ดูละกันนะ
โพสให้หมดสต๊อกกันไปเลย
ฮิฮิฮิ
30 luglio

Me and My Gang

เนื่องจาก เสาร์-อาทิตย์ นี้ไม่มีสอบ
ก็เลยเป็น วันหยุดที่ค่อนข้างผ่อนคลายดีไม่ใช่น้อย
แต่ก็แอบเหงาๆ เหมือนกันนะ
เมื่อวานกับวันนี้ก็ออกไปเดินห้างคนเดียว
จะชวน ดั๊ม-สุภาวดี ก็เกรงใจ เพราะว่าเจ๊เค้าสอบ
ก็เลยต้องไปเดินคนเดียว แปลกๆ ดีเหมือนกัน
ไม่ค่อยได้เดินห้างคนเดียวเท่าไหร่อ่ะ
อ่ะ บ่นพอละ วันนี้มีรูปของเพื่อนๆ ในกลุ่มมาแนะนำ
หมายถึงกลุ่มที่จุฬาฯ อ่ะนะ มีอยู่ด้วยกัน 6 ชีวิต
เรียงตามลำดับในรูปแรก จาก ซ้ายไปขวา นะ
1.เอฟ-บรรเทิง  2.ฝน-ประภัสสร  3.นี-พัชรา
4.เอิ้น-รวี  5.เมย์-เมสินี  6.ยะ-ปิยะ
...
...
...
...
...
...
...
วันนี้พอแค่นี้ก่อนละกันนะ
ช่วงนี้ใครหลงเข้ามาใน ก็อาจจะเบื่อกับการดูรูปหน่อยนะ
อิอิอิ เป็นช่วงที่ไม่รู้จะพิมพ์อะไรดี เล่าด้วยภาพละกัน
23 luglio

B & W

กลับมาอีกครั้ง หลังจากที่หายไปนาน
ก็ไม่ได้หายไปไหนหรอก เพียงแต่ขี้เกียจอ่ะ
ไม่รู้ว่า จะอัพอะไรดี
พรุ่งนี้มีสอบด้วยแหล่ะ เครียดๆๆ มาก
เลยมาอัพบล๊อกดีกว่า เอารูปมาโพสให้ดูเล่นๆ ละกัน
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
Model : แอน-ปนัดดา, เอฟ-บรรเทิง
Photographer : เอดการ์-รชตวรรษ
Locate : ตึกหลังคาแดง
...
มองรูปแล้วรู้สึกกันยังไง คอมเม้นบอกกันบ้างนะฮับ
29 maggio

อดีต VS ปัจจุบัน

 
การที่เรามีอดีตฝังใจ เราจะทิ้งอดีตไว้ข้างหลัง
เพื่ออยู่กับปัจจุบันอย่างมีความสุข
หรือว่าเราจะเก็บอดีตนั้นมาอยู่กับเราตลอดไป
ประมาณเพลง
"อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน - ทาทา ยัง"
 
เวลาเราให้โอกาสปัจจุบัน ซักคน
ถ้าคะแนนอดีตเต็มร้อย เราจะให้ปัจจุบันได้เท่าไหร่กันนะ
หรือปัจจุบันจะเป็นได้แค่
"คนไม่เข้าตา - แคลอรี่ บลา บลา"
 
แล้วถ้าอดีตที่ผ่านมา เราเคยถูกทำให้เจ็บ
เราคงจะเข้าใจหัวอกคนที่เจ็บ ไม่ทำให้ใครเจ็บอีก
หรือว่าเราก็ยังจะทำอยู่ ไม่สนใจ
"ก็มันเรื่องของกูนี่ ใครจะทำไม"

ในเมื่ออดีตทำให้เราเจ็บเหลือเกิน
เราควรจะลืมเรื่องราวอดีตไปเลยดีไหม
"หรือผู้หญิงชอบคนเลว - คิว"
 
ถ้าเรารักอดีตมาก เราจะรักปัจจุบันให้มากเท่าอดีตได้ไหม
เราจะทำให้ปัจจุบันน้อยใจ รึเปล่านะ
แล้วปัจจุบันเค้าจะรู้รึเปล่า ว่าเรามีอดีต
ถ้าเค้ารู้ เค้าจะรู้สึกยังไงกัน
หรือว่า เราควรจะบอกกับปัจจุบันตั้งแต่แรก
เราไม่พร้อมจะมีปัจจุบัน เพราะเราลืมอดีตไม่ได้
จะดีกว่าไหม ถ้าเราจะไม่ต้องทำให้ใครเสียใจเพราะเรา
 
เราเคยทุ่มเทกับอดีตมากมายเหลือเกิน
แต่ผลตอบแทนที่ได้รับ คือการโกหก หลอกลวง
กับปัจจุบัน เราจะกลัวการทุ่มเทนั้น
จนไม่กล้าที่จะทุ่มเทเลยรึเปล่า
 
กับอดีต อดีตไม่ได้รักเราคนเดียว
แล้วปัจจุบัน เราจะรักปัจจุบันคนเดียวได้ไหม
 
กับอดีต วัตถุสิ่งของเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ
กับปัจจุบัน ความรู้สึกที่ดีจะมีแรงยึดเหนี่ยวพอไหม
 
กับอดีต การโกหกกลายเป็นเรื่องปกติ
กับปัจจุบัน ความจริงใจจะสำคัญแค่ไหน
 
กับอดีต การพึ่งพาทำให้โง่
กับปัจจุบัน ความช่วยเหลือจะทำให้ฉลาดขึ้นไหม
 
กับอดีต การเอาแต่ใจคือนิสัยเด็ก
กับปัจจุบัน การตามใจถือว่าโตพอไหม
 
::: สุดท้าย :::
ถ้าจู่ๆ ลมมันพัดหวน อดีตกำลังจะมาเป็นปัจจุบัน
เราจะทำยังไงกับปัจจุบันที่เป็นอยู่
พร้อมจะเปิดรับอดีตให้กลับมาตลอดเวลา
หรือว่าปฏิเสธอดีตไป แล้วอยู่กับปัจจุบันให้มีความสุข
???
 
วันนี้ก็ เพ้อ อีกตามเคยครับท่าน หุหุหุ
ช่วงนี้ เพ้อ บ่อยจิงวุ้ย!!!
 
ป.ล.พรุ่งนี้ก็ต้องเริ่มเรียนแล้ว ขี้เกียจสุดๆ ไปเลย
25 maggio

คนที่เรารัก VS คนที่รักเรา

คนที่เรารัก...คือคนที่ใช่สำหรับเรา
แต่บางครั้ง...เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่

คนที่รักเรา...คือคนที่เราเพียงมองผ่าน
แต่เขา...กลับมองเราอย่างใส่ใจ

คนที่เรารัก...คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี
แต่แท้จริงแล้ว...เรากลับไม่รู้จักเขาเลย

คนที่รักเรา...คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก
แต่เขา...กลับพยายามทำความรู้จักเรา

คนที่เรารัก...คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้
แต่สิ่งที่เราให้...เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป

คนที่รักเรา...คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย
แต่เขา...กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา

คนที่เรารัก...คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข
แต่เวลาเราทุกข์...เรากลับมองหาเขาไม่เจอ

คนที่รักเรา...คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข
แต่เวลาทุกข์...เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม

คนที่เรารัก...คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา
แต่ที่แย่กว่าคือ...ตลอดมา...
     "เขาไม่ได้รักเรา"

คนที่รักเรา...คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง
แต่มีสิ่งหนึ่ง...บอกให้รู้ว่า...
     "เขารักเรา"

 

อิอิอิ สงสัยกันล่ะสิ ว่า เพ้อ อะไรของมัน

ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่คิดอะไรเพลินๆ อิอิอิ

04 aprile

กรุงเทพฯ - เชียงของ - กรุงเทพฯ

02 เมษายน 2549 ตื่นเกือบเช้าแน่ะ มีธุระนี่นา
ตื่นมาก็เก็บข้าวของ อาบน้ำ แต่งตัว
แล้วออกจากบ้าน เพื่อไปเลือกตั้ง
ไปถึงก็บ่ายโมงแล้วมั้ง ไม่มีคนเลย เค้าคงไปกันตอนเช้ามั้ง
เลือกเสร็จก็แวะกินข้าวมันไก่ แถวศาลเจ้าพ่อเสือ (บางแค)
แล้วก็นั่งรถเมล์ ปอ.พ.12 เพื่อจะไปหมอชิต
แต่รถเจ้ากรรม ดันเป็นรถเสริม ไปแค่อนุเสาวรีย์ฯ
ไม่เป็นไร ต่อด้วยรถ BTS ก็ได้ ไม่มีปัญหา
ไปถึงสถานีหมอชิต พึ่งจะบ่ายสามเองอ่ะ รถออกตั้ง 19.15 น.
ก็เลยแวะเดิน JJ ก่อนเลย (ทั้งๆ ที่แบกของนั่นแหล่ะ)
เดินทนหนัก ทนร้อน อยู่ได้ซัก 2 ชั่วโมงมั้ง
ก็เลยนั่งมอเตอไซค์รับจ้างไปท่ารถหมอชิต
ไปถึงก็พึ่งประมาณ 5 โมงนิดๆ เอง
อะไรกันนี่ ต้องนั่งรอเวลาอีกตั้ง 2 ชั่วโมงเชียวหรือ
ว่าแล้วก็ควักมือถือ โทรหาคนโน้นคนนี้
คุย คุย คุย จนเกือบถึงเวลารถออก
ช่วงนี้ไปชมบรรยากาศที่หมอชิตดีกว่า

และ

และนี่ สัมภาระเล็กๆ น้อยๆ อิอิ

แล้วจึงเดินออกไปยังชาลชลาที่ 101 เพื่อรอรถ หุหุหุ
รออยู่ซักพักนึง รถก็เข้ามาเทียบชาลชลา
นี่ไง เข้ามาแล้ว

เอ้า จอดสนิทละ

เป็นรถ 2 ชั้นอ่ะ

เป็นของบริษัทนี้

***สัมบัติทัวร์***

หลังจากขึ้นรถได้พักนึง รถก็ออก
ต่อไปนี้เป็นการแนะนำบริการของ "สมบัติทัวร์" เรียงตาม Step

- ต้อนรับด้วย ผ้าเย็น
- เป็ปซี่เย็น
- กล่องขนมแบบนี้

ข้างในมี ขนมปังไส้กรอก เค้กกล้วยหอม และวุ้น

- น้ำส้มเย็น
- น้ำเปล่าเย็น
- เปิดคาราโอเกะ
- เปิดหนังให้ดู 1 เรื่อง
- ปิดไฟ บังคับให้นอนหลับ
- ถึงครึ่งทาง (พิษณุโลก) ปลุกด้วยเพลง + เปิดไฟ
- ให้ลงไปทานข้าวต้มรอบดึก
- ขึ้นรถ
- น้ำชาร้อน
- ปิดไฟ บังคับให้นอนหลับอีกรอบ
- ใกล้ถึงที่หมาย (เชียงของ) ปลุกด้วยเพลง + เปิดไฟ
- ผ้าเย็น
- กาแฟร้อน
- ชาร้อน
- เปิดคาราโอเกะเรื่อยๆ
- ถึงที่หมาย ไล่ลงจากรถ อิอิ

 

*******************************************

03 เมษายน 2549
ต้องมา ผ่อนผัน เกณฑ์ทหารล่ะ ไม่ได้เรียน ร.ด.
กว่าจะถึงเวลาของคนผ่อนผัน ก็บ่ายโน่น
ตอนเช้าเจอแม่ ก็เลยไปหาข้าวกินกันก่อน
ที่เค้าเกณฑ์ทหารกันมีอะไรน่าดูเต็มไปหมดอ่ะ
แต่ไม่ได้ถ่ายรูปมาให้ชม แย่เลยเนอะ
หุหุหุ
เมื่อถึงเวลาของคนผ่อนผันก็บ่ายกว่าแล้ว
กลัวไม่ทันขึ้นรถมากๆ เพราะรถออก 16.00 น.
ในที่สุดก็เสร็จธุระตอน 15.00 น.
มีเวลาไปหาข้าวกินกับแม่อีกรอบ
พอ 16.00 น. ก็มาขึ้นรถเดินทางกลับ กทม.
ชีวิตบนรถทัวร์ขากลับไม่ต่างจากขามาเท่าไรนัก
ไม่สาธยายละกัน อิอิ รู้ ว่าคงขี้เกียจอ่าน
ถึงที่หมอชิต ก็ 06.00 น. ละ นั่งรถกลับบ้านต่อ
แล้วก็เก็บของ อาบน้ำแต่งตัว ทานข้าว
ไปทำเรื่องลงทะเบียนที่จุฬาฯ อีก
ตอนนั่งรถเมล์กลับง่วงมากๆ คงเพราะไม่ค่อยได้นอน
แล้วก็มาอัพบล๊อก เสร็จแล้วก็ว่าจะนอนแล้วจ้า
ขอบคุณที่อ่านมาจนจบนะ ยาวมากเลยอ่ะ อิอิ

ป.ล.0 รถเค้ามี หมอน กะ ผ้าห่ม ให้ และมีห้องน้ำ
ป.ล.1 ค่ารถ เที่ยวละ 634 บาท (ป.1)
ป.ล.2 ไม่มีตังค์ขึ้นเครื่องบิน
ป.ล.3 ไม่มีอะไรแล้ว

26 marzo

ค่ายอาสา

พึ่งกลับจากค่ายอาสาของคณะฯ อ่ะ สนุกดี
จริงๆ ตั้งใจว่าจะไปเที่ยวมากกว่า อิอิ
เริ่มจากเมื่อวันเสาร์ เพื่อนนัดกัน 08.30 น.
ใครไปสายจ่ายเพิ่ม 50 บาท เอฟไป 08.27 น.
หุหุหุ เกือบจะต้องจ่ายเพิ่มแล้วเชียว
ก่อนจะไปถึงค่ายอาสาที่จันทบุรี
เราก็แวะเที่ยวกันก่อน อิอิ ก็ไม่ได้อะไรมากหรอก
ไปกินข้าวที่ระยองกันอ่ะ กินกันที่หาดแม่รำพึง มั้ง
กินข้าวอย่างเดียว ไม่ได้ลงน้ำทะเล เพราะไม่มีเวลามากนัก
ไปคราวนี้เอากล้องไปด้วยเหมือนกันนะ
แต่ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเลยอ่ะ
มาดูบรรยากาศที่หาดแม่รำพึงก่อนละกัน

นี่ด้วย


แล้วก็มาแนะนำสมาชิกดีกว่า

เมย์-พิมพ์พิมล กับ ไน้-พรพรรณ แห่ง PT



แจน-วรารมย์, เบลล์-สุภร, นัท-นัทพร
และหน้าสุดคือ อ.แจ๋ว (เตย-ธมลวรรณ)



คนที่1 เชอร์รี่-สฤษภรณ์ คนที่4 กล้วย-สิริกานต์ (พุงยื่นเชียว)



สองคนซ้ายคือ แพตตี้-อัจฉรา กับ ตุ้ย-วีระยุทธ



ที่นอนอยู่คือ เอิ้น-รวี ต่อด้วย แมว-สิรินภา, ตั้ม-วรวุฒิ
และที่เห็นหลังไวๆ คือ แฟง-เพ็ญศิริ
...
อย่างที่บอกว่าไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเลย แม้แต่รูปตัวเองยังไม่มี
จริงๆ ที่นั่งกินข้าวด้วยกัน มีทั้งสิ้น 19 ชีวิต
ไม่ว่าจะเป็น เป้-อธิคม, นิว-ธนวัช, แอ้นท์-สุภักษร
พี่โทมัส และก็ เอฟ-บรรเทิง นั่นเอง
...
หลังจากกินข้าวเสร็จ พวกเราก็มุ่งหน้าไปจันทบุรีต่อ
ลัดเลาะเขาผ่านเขื่อนธารารัตน์ ในที่สุดก็ถึงที่หมาย
ไปถึงก็จัดเข้าของเตรียมออกหน่วย แล้วก็กินข้าว
กลางคืนก็เล่นไพ่สลาฟ แล้วก็เล่น Killer ถึงตีสอง
จริงๆ ยังไม่เลิกกันหรอก แต่มีเหตุให้ต้องเลิกเล่น
เพราะมีเพื่อนเห็นในส่งที่ไม่ควรเห็นน่ะสิ
ก็เลยวงแตก รีบเข้านอนกันดีกว่า
...
ตื่นเช้าล้างหน้าแปรงฟัน ได้เวลาออกหน่วย
เหอะๆๆ ไม่อยากจะบอก ว่าไม่ได้ช่วยอะไรเค้าเลย
นอนอย่างเดียว ฮิฮิฮิ แต่ก็ไม่นอนคนเดียวหรอกน่า
มีคนอื่นนอนด้วย อย่างน้อยก็ ว่าที่นายกสโมฯ แหล่ะ
พอเที่ยงก็ปิดหน่วย กินข้าวแล้วก็เดินทางกลับ
ตอนแรกว่าจะไปเที่ยวน้ำตกหรืออื่นๆ กันต่อ
แต่เพื่อนบางส่วนเงินหมดละ เลยแวะซื้อของฝาก
แล้วก็เดินทางกลับเลย
...
สรุปแล้วงานนี้เหมือนไปเที่ยวกับเพื่อนๆ มากกว่า
เหมือนเป็นทริปของชั้นปียังไงยังงั้น
...
วันพุธนี้ก็ต้องเริ่มเรียนแล้วอ่ะ 08.00-16.00 น.
คงจะน่าเบื่อน่าดูเลยล่ะ ขี้เกียจชะมัด
รีเสิร์ชก็ยังทำไปไม่ถึงไหนเลย


อิอิ อย่าลืมคอมเม้นให้ด้วยน๊าาา

 
จำนวนผู้เข้าชม

Start 22/09/2005